• Strona główna
  • Dla nauczycieli
  • Czego potrzebują nauczyciele i nauczycielki? Najważniejsze wnioski z wymiany doświadczeń w czasie edukacji zdalnej

Czego potrzebują nauczyciele i nauczycielki? Najważniejsze wnioski z wymiany doświadczeń w czasie edukacji zdalnej

Obok działań wspierających merytorycznie nauczycieli i nauczycielki w zdalnym nauczaniu, Centrum Edukacji Obywatelskiej otworzyło przestrzeń, która dawała możliwość wymiany doświadczeń z edukacji zdalnej. Przez dziewięć kolejnych tygodni toczyły się rozmowy o trudnościach, odbywała się wymiana myśli, pomysłów, spotkania dawały wsparcie i chwilę oddechu w tym trudnym czasie. Tym samym budowała się społeczność nauczycieli, pedagogów, nauczycieli wspomagających i innych specjalistów, wśród której można było bez obawy o ocenę powiedzieć “nie wiem”, podzielić się trudnościami, dać komuś radę, wsparcie, pokazać, co się udało. Wybrałyśmy formułę kręgu, która zakłada równość osób uczestniczących, nie ma tutaj bowiem eksperta, każda osoba wnosi swoją historię, może być wsparciem lub może po prostu słuchać. Taka przestrzeń pozwoliła na wykrystalizowanie się kilku ciekawych wniosków, które mogą być cenne również po zakończeniu zdalnego nauczania.

Kilka poniższych, prostych zasad dawało ramy naszym spotkaniom, ale całą esencję tworzyły osoby w nich uczestniczące. 

  1. Wszyscy są równi, każda osoba może zabrać głos lub milczeć. 
  2. Aby czuć się bezpiecznie, umawiamy się na dyskrecję. To, co zostaje powiedziane podczas kręgu, nie jest przekazywane dalej (na potrzeby naszych spotkań wyłączone z tej zasady zostały kwestie merytoryczne związane z edukacją zdalną). 
  3. Mówimy w formie “ja”, dzielimy się doświadczeniem. 
  4. Wierzymy, że każda osoba wie, co jest dla niej  dobre, nie dajemy rad, chyba że zostaniemy o to poproszeni/poproszone. 
  5. Uczymy się doceniać wyjątkowość każdej osoby, nie oceniamy. 
  6. Słuchamy innych, równocześnie dajemy uważność sobie.  

Krąg “opowiadał” o wyzwaniach obecnej edukacji: wyzwaniach związanych z realizacją podstawy programowej, ocenianiem, trosce o uczniów i uczennice ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, o tych, z którymi został utracony kontakt, o zmęczeniu. Inspirował pomysłami, dawał konkretne wskazówki lub słowa wsparcia “dasz radę”.  

Poniżej przedstawiamy najciekawsze wnioski z tej pracy:

Zacznijmy od siebie 

Godziny przed komputerem, przygotowanie lekcji, komunikacja z rodzicami, szkolenia, webinary, nowe narzędzia. Pracy w nowej rzeczywistości towarzyszyło zmęczenie, przeciążenie, zacieranie się przestrzeni zawodowej i osobistej. Tym bardziej istotne jest by dawać uważność sobie, swoim potrzebom, czasem coś odpuścić by w to miejsce zrobić coś dla siebie. Nawet małe kroki są dźwignią do zmiany, gdy napełnimy energią siebie, łatwiej nam będzie dbać o dobrostan naszych uczniów i uczennic.

Współpraca na wielu poziomach

Nawet w czasie, gdy lekcje odbywały się tylko online a może szczególnie wtedy istotna była współpraca nauczyciela z pedagogiem szkolnym, psychologiem, wychowawcą, nieocenionym wsparciem była praca bibliotekarzy, wychowawców świetlicy, logopedów i innych specjalistów szkolnych. Czasem połączenie wszystkich sił specjalistów w szkole pomagało w dotarciu do uczniów z trudnościami, wspieraniu działań wychowawczych, pomocy rodzinie. Mimo, że pracowaliśmy we własnych domach wspólne działania wzmacniały kadrę, być może w wielu szkołach wyjdziemy z tej sytuacji silniejsi jako zespół.

Potencjał może uwolnić się zawsze

Edukacja zdalna dała możliwości zobaczenia uczniów i uczennice w innej sytuacji, czasem osoby, które dotychczas potrzebowały większego wsparcia nagle zaczęły lepiej funkcjonować, pokazały nowe talenty, zaskakiwały osiągnięciami. Okazywało się, że  zmiana warunków, indywidualne podejście, albo zwyczajnie zmiana tempa pracy powoduje, że nasi uczniowie i uczennice rozwijają skrzydła, to czego dowiedzieliśmy się o nich w czasie pandemii, może być wskazówką do pracy, gdy już wrócimy do szkół. 

Wspólnota daje moc  

Mocno zaakcentowała się waga  relacji z uczniami i uczennicami, z rodzicami, z gronem pedagogicznym. Potrzebę relacji w sytuacji zmiany, kryzysu, potrzebę bycia w społeczności osób, które mogą być autentycznym wsparciem. 

To doświadczenie pokazało, że w chwilach takich jak czas pandemii, gdy dochodzi do pewnego zawieszenia dotychczasowych praktyk i obowiązujących zasad (związanych np. z realizacją podstawy programowej, ocenianiem czy wynagradzaniem za pracę) podobnego rodzaju grupa wymiany doświadczeń może być ogromnym wsparciem w podejmowaniu ważnych decyzji i wzmacnianiu swojego poczucia bezpieczeństwa i kontroli. Rozwój osobisty nie jest tak naprawdę “osobisty” – odbywa się przez doświadczanie i relację z innymi – także teraz. 

Pozostaje też z nami wiele znaków zapytania. O to jak edukacja będzie wyglądać po pandemii, czy wzmocnimy relacje? Jak wykorzystamy to czego się nauczyliśmy? Co zyskaliśmy, a co straciliśmy?   Z pewnością, będą to tematy kolejnych rozmów przy okazji działań CEO po wakacjach, tymczasem dziękujemy wszystkim uczestniczkom dziewięciu kręgów. 

Spotkania mającego na celu wymianę doświadczeń w czasie edukacji zdalnej prowadziły: Monika Prus, Emilia Kędziorek i Karolina Giedrys z Centrum Edukacji Obywatelskiej. 

 

Dodaj komentarz

avatar


Używamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki. Polityka prywatności

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close