Po co ja tu jestem?

Tytułowe pytanie tego artykułu z jednej strony jest oczywiste, a z drugiej jednak wywołuje pewne wątpliwości. 

W mojej opinii jest to pytanie, które powinien zadać sobie każdy, kto pracuje z ludźmi i dla ludzi. W tym oczywiście nauczycielka i nauczyciel, lekarka i lekarz i księża, ale też inne osoby takie jak strażak, fizjoterapeuta, itd.

Sposób zarabiania na życie czy życiowa misja

Czy ja tylko zarabiam na życie, czy mam też wyznaczone większe zadanie, które muszę/chcę wykonać? Czy podlegam wytycznym innych? Jakie jest dla mnie pole działania?

Dla mnie pytaniem kluczowym jest – jaki jest cel mojej pracy? Dla nauczyciela i nauczycielki widzę cel w postaci: pomoc uczniom i uczennicom w uczeniu się, dla lekarza – wyleczenie pacjenta, dla księdza wsparcie człowieka.

Jeśli się z tym zgodzimy, to czy widzimy w naszej pracy miejsce na przymus, krytykę i ocenianie w stosunku do ucznia, pacjenta, wiernego?

Jeśli celem nauczyciela i nauczycielki jest nauczyć ucznia czy uczennicę, to po co ich oceniać, krytykować, ganić? Jeśli lekarz czy lekarka chce pacjenta wyleczyć, to jaki jest sens go winić za jego własną chorobę, straszyć, rozliczać? Jeśli duchowny, chce wesprzeć wiernego, to po co go gani, osądza i nie daje nadziei?

Strach nas blokuje

Wygląda na to, że wielu z nas wykonujących zawody dla ludzi uważa, że strachem wymuszą sukces. A prawdą jest, że strach wszystkich nas blokuje. Strach powoduje, że się nie uczymy, nie zdrowiejemy, wcale nie jest nam lepiej.

Weźmy przykład strażaka wezwanego do pożaru. Zamiast ratować mieszkańców, zaczyna analizować, kto jest winien. Zwołuje tych, co się uratowali i robi sąd nad przyczynami pożaru. Czemu by to służyło?

Tak samo lekarz – obciążając chorego doprowadzeniem organizmu do choroby, nie powoduje, że pacjent zacznie zdrowieć. Pacjentowi potrzebna jest nadzieja, a nie osądzenie. Możliwe, że potrzebna jest pacjentowi też porada, jak postępować, aby nie rozwijać choroby, ale ważne jest, jak jest udzielana, czy z troską i życzliwością, czy z osądzaniem i wymówką.

Podobnie z nauczycielem i nauczycielką. Jeśli nauczyciel lub nauczycielka straszy ucznia lub uczennicę, rozlicza ich i krytykuje, to hamuje proces uczenia się. Uczeń czy uczennica uczą się wtedy powierzchownie i krótkotrwale. Dlatego uważam, że nauczyciel i nauczycielka powinni być przede wszystkim wspierający, pomagający i też pełni nadziei.

Zamieńmy strach na nadzieję!

W programie Szkoła Ucząca Się (SUS)>> prowadzonym przez Centrum Edukacji Obywatelskiej i Polsko-Amerykańską Fundację Wolności już od prawie 18 lat próbujemy zmienić myślenie nauczycieli i nauczycielek na temat nauczania, a tym samym pomóc uczniom i uczennicom w uczeniu się. Bazujemy na idei oceniania kształtującego i zachęcamy nauczycieli i nauczycielki do stosowania tego typu oceniania w pracy z uczniami i uczennicami.

Ocenianie kształtujące każdy nauczyciel i każda nauczycielka mają w sobie. Jest ono zgodne z zasadami dobrego nauczania. Nauczyciel i nauczycielka stosujący OK potrafią odpowiedzieć na pytanie tytułowe, czyli Po co tu jestem? Wierzę, że odpowiadają: Jestem tutaj, ponieważ chcę pomagać moim uczniom i uczennicom w uczeniu się.

Zacznij swoją przygodę z ocenianiem kształtującym – skorzystaj z szerokiej oferty warsztatów dla rad pedagogicznych TUTAJ >>

W programie SUS >> proponujemy szkołom:

Danuta Sterna

Danuta Sterna – matematyczka, pracowniczka naukowo-dydaktyczna Politechniki Warszawskiej (1974-1986), od 1990 roku nauczycielka matematyki w szkołach publicznych i niepublicznych, autorka publikacji dla nauczycieli i materiałów metodycznych, trenerka programu Szkoła Ucząca Się, kierowniczka Akademii SUS prowadzącej szkolenia dla nauczycieli, autorka książki „Ocenianie kształtujące w praktyce”.

Dodaj komentarz

avatar


Używamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki. Polityka prywatności

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close